Oprócz Dorseya i Tindley innymi wybitnymi kompozytorami muzyki gospel byli między innymi:
Wielebny Herb Brewater, Lucy Campbell, Kenneth Morris, Sallie Martin, Roberta Martin, Theodore Frye oraz Richard Smallwood. W większości twórcami tego nurtu byli duchowni - baptyści i metodyści.
Do najbardziej znanych wykonawców muzyki gospel zalicza się przede wszystkim Mahalię Jackson (śpiewała przed słynną mową Matina Luthera Kinga „I Have a Dream”), Shirley Caesar, jak również Wielebnego Jamesa Clevelanda - "Króla Gospel" (jest posiadaczem 4 nagród Grammy).
Lata trzydzieste przyniosły tradycyjną lub "złota erę muzyki gospel", z unikalną dla tego okresu transformacją od śpiewu kongregacyjnego (na zgromadzeniu) do wyspecjalizowanej muzyki dla solistów i zespołów.
Od lat 20. do lat 40. XX wieku działało wiele kwartetów gospel, które miały bardzo duży wpływ na muzykę pop. Do najwybitniejszych zalicza się: The Dixie Hummingbirds, Mighty Clouds of Joy, Swan Silverstones i Sama Cooke'a z jego Soul Stirrers.
W latach pięćdziesiątych wpływ gospels był najsilniejszy na jazz i owocował w postaci "soulu". Natomiast jazz muzyce gospels dał instrumentarium i zachętę do wspaniałych improwizacji.
Nowa poetyka (lata sześćdziesiąte i siedemdziesiąte) to okres nowoczesny, który wprowadził nowe twarze do muzyki gospel: Jamesa Clevelanda, Edwina Hawkinsa, Shirley Caesar, Albertinę Walker and Andre Croucha. Ci artyści rozszerzyli gospel na sale koncertowe czy uniwersytety. W dużo większym stopniu zaczęli wykorzystywać media. "Oh Happy Day" to była pieśń, która otwarła oczy białych dystrybutorów na potencjalne zyski z muzyki gospel. I to właśnie w tym okresie (lata siedemdziesiąte) nastąpił olbrzymi wzrost i komercjalizacja tej muzyki.
W chwili obecnej muzyka gospel trafia do wytwórni muzycznych, w ciągu ostatnich kilku lat wiele z nich utworzyło działy zajmujące się tym właśnie rodzajem muzyki. Płyty z muzyką gospel coraz lepiej się sprzedają. Muzyka gospel wychodzi z Kościołów i staje się jednym z głównych nurtów współczesnej muzyki